Splitspoor

Donderdag. De krappe bedjes waarop we de nacht zijn doorgedommeld hebben ons in Zagreb gebracht. Zowaar bleek het handeltje van de conducteur koffie en een verpakt chocoladebroodje te bevatten. Een Franse douche en een tandenpoetsbeurt verder stappen we monter het station van Zagreb binnen. Eerste missie: onze voor gisteren gereserveerde tickets kosteloos omzetten naar vandaag. We zetten ons schrap voor een stevige discussie, vooral als de spoorwegjuffrouw ons oorspronkelijke  digitale ticket en daarmee Mark’s telefoon meeneemt naar een collega. Maar ze print een nieuw ticket uit, free of charge, en wenst ons een fijne dag. Prachtig land, dat Kroatië!  Vanmiddag om 15:20 uur vertrekt de trein naar Split. Verwachte aankomsttijd: 21:30 uur. Het gaat vandaag lukken. Oh ja, Zagreb heeft nog wel dat vleugje Oostblok. Veel graffiti, veel troep op straat. Maar een lekker zonnetje vandaag.

  Wakker worden in een hotel dat direct aan de verkeersader van Mannheim ligt is eigenlijk een beetje doorsluimeren. Het mailtje van de Österreichische Bundesbahn maakt ons iets wakkerder: de trein vanuit München naar Zagreb vertrok gisteren 20 minuten later. Dus als we in die split seconds gisteravond de deuren wel hadden kunnen openen, zouden we nu zijn ontwaakt in Zagreb. (Zie onze vorige blogpost ‘Ontspoord’.) Na het ontbijt bellen we het informatienummer van de ÖBB. “Ihre Wartezeit beträgt Drei Minuten”. Ammehoela. Na 25 (!) minuten neemt een juffrouw op die ons hopelijk kan helpen. Wij proberen haar duidelijk te maken dat we de nachttrein hebben gemist en dat we onze reservering willen omzetten naar vanavond. Geht nicht. Opnieuw reserveren dan? Das geht. Maar een slaapcoupé zit er niet meer in. Nur Sitzplätze. Poeh… We overleggen even. Zonder slaap naar Zagreb… Nou ja, alles in dienst van ons duurzaamheidsproject. Kunnen we direct boeken? Nein, ich verbinde Sie durch. Weer da...