Splitspoor

10 oktober, bijna middernacht. We zijn weer thuis. We hebben de terugreis helaas nét niet helemaal met het OV volbracht. Na onze aankomst in Leer zal er pas de volgende ochtend, 11 oktober, rond een uur of zes in de ochtend een bus naar onze eindbestemming vertrekken. Dat is geen optie. Op de sociale media, waar onze vorderingen door collega's, familie en vrienden nauwlettend worden gevolgd, biedt onze collega Babette spontaan aan om ons met de auto in Papenburg op te pikken. Dit aanbod komt als een geschenk uit de hemel. Collega Harrie biedt vervolgens aan dat dit, om de footprint laag te houden, met zijn elektrische Kia mag. Nog beter.  Berichten over sabotage, vervallende en vertraagde treinen door gebrek aan personeel, technische storingen, een veldbrand, een machinist die een telefoontje van een hulpvaardige conducteur negeert, we hebben het allemaal meegemaakt. Maar ook: leuke ontmoetingen, goede gesprekken, de steden München en Zagreb uitgebreider bezocht dan voorzien, probl...

Na de paniek om de veldbrand waardoor de trein naar Düsseldorf eerst niet, maar dan toch weer wel (zij het met een omweg) naar Düsseldorf gaat, zijn we daar uiteraard te laat voor de beoogde aansluiting richting Arnhem. Die gaat om 18:12 uur volgens de DB Navigator app en dat klopt met de borden op het station. Genoeg tijd om even wat te eten. We zijn op tijd terug voor de trein naar Arnhem. Sterker nog, we hebben twee minuten extra: hij staat nu gepland voor 18:14 uur. Dat blijkt even later 18:42 uur te worden, een halfuur later dan oorspronkelijk, waardoor we in Zwolle een trein later zullen moeten nemen, wat al met al een uur vertraging oplevert. Even later wordt 18:42 uur 18:57 uur op de borden . Maar ach, we hadden dat uur vertraging in Zwolle al emotioneel verwerkt, en dit kwartier verandert daar toch niets meer aan. Geheel in lijn met hoe de rest van onze reis is verlopen kwam daar vanzelfsprekend nog een kwartiertje bij. F*ck! Kortom, terug in de flexmodus en even rustig nadenk...